6 kwietnia 2026. Sześć minut przed zniknięciem Ziemi za Księżycem. Załoga Artemis II uchwyciła ten widok, gdy nasza planeta przesuwała się ku krawędzi księżycowej tarczy podczas przelotu nad niewidoczną stroną Księżyca. Ziemia ma kształt sierpa, a światło słoneczne pada z prawej strony. Po stronie dziennej wciąż widać wirujące chmury nad Australią i Oceanią. Reszta planety pogrążyła się już w nocy.
Na pierwszym planie powierzchnię Księżyca pokrywają łańcuchy kraterów wtórnych — szeregi niewielkich zagłębień powstałych wskutek upadku odłamków wyrzuconych podczas znacznie większego, gwałtowniejszego uderzenia w innym miejscu. To nie ślady bezpośrednich trafień, lecz uboczne skutki zderzenia, zapisane w powierzchni miliardy lat temu.